DART - sport dla każdego

Historia darta

Genaza powstania darta nie jest do końca znana. Nie wiadomo kto wymyślił tę grę i kto pierwszy w nią zagrał. Z bardzo prostej przyczyny. Gra ta jest tak prosta do wymyślenia, że mogło zdarzyć się tak, że wymyśliło ją wiele nie związanych ze sobą kultur jednocześnie. Jest wiele teorii głoszących w jaki sposób powstał dart.

Pomysł tablicy może pochodzić od przekroju poprzecznego drzewa lub spodów od beczki z winem. Niektóre źródła sugerują, iż dart wziął swój początek od zabaw żołnierzy znudzonych podczas przerw między bitwami. Rzucali oni w pnie drzew, a pęknięcia kory tworzyły coś na kształt obecnych pól.

Wkrótce stolarze zaczęli produkować pierwsze tarcze do gry. Początkowo z drewna. Właściciele gospód, pubów, lokali zaczęli je u siebie wieszać z nadzieją przyciągnięcia klientów. Gra stawała się coraz bardziej popularna wśród społeczeństwa wysp brytyjskich i to właśnie Anglicy i ich najbliżsi sąsiedzi dominują w rozgrywkach zawodowych do dzisiaj.

Za kolebkę współczesnego darta uważa się angielskie hrabstwa Staffordshire. Lancashire i Yorkshire, przy czym darterzy z tego ostatniego rzucali do tarczy bez potrójnego pierścienia i z pojedynczym środkiem. Przez lata używano tarczy z różnorakim systemem rozmieszczenia pól. Praktycznie każdy, kto produkował tarcze miał jakiś tam swój system. Jednakrze od początku chodziło o to, aby premiować celność i karać jej brak. Dlatego obok pól najwyżej punktowanych znajdują się pola o niskiej wartości. Matematycznie istnieje 20silnia kombinacji rozmieszczenia pól punktowych na tablicy do darta. Daje to 2432902008176640000 możliwości.

Za ojca współczesnej tablicy, a raczej układu pól uważa się Briana Gamlina, który to w 1896 roku po raz pierwszy zaprezentował swoją tarczę w lokalnym pubie. Choć nie jest ona wolna od wad, to jest na tyle popularna (razem z całym przemysłem, który ją otacza), że nikomu po prostu nie chce się wymyślić i rozpowszechnić lepszego systemu. Główną wadą tego systemu jest fakt, że po lewej stronie tarczy znajduje się zgrupowanie pól na tyle wysoko punktowanych, że rzucenie w tamtym kierunku zawsze przyniesie 30-40 punktów, a przy trafieniu dowolnego pola potrójnego, jeszcze więcej. Dlatego też gracze początkujący preferują tę taktykę, a i widuje się, szczególnie podczas meczów parami, że jeden z zawodników, który nie ma akurat dnia, aby nie blokować swojego kolegi rzuca właśnie lewą stronę. Brytyjczycy nazywają tą część tarczy "połówką żonatego". Chodzi tu o połowę łóżka należącą do żonatego mężczyzny. Wchodząc do takiego łóżka nie może się spodziewać wysokiej wygranej, ale zawsze coś "ustrzeli".