DART - sport dla każdego

Technika rzutu

Pamiętaj, że technika rzutu zalezy przede wszystkim od Ciebie. Nie ma jednej, uniwersalnej techniki pasującej każdemu. Każdy rzuca tak, żeby skutecznie trafiać do celu. Widziałem już graczy, którzy rzucają tak, że aż włos się na głowie jeży, ale są skuteczni i za cholerę z nimi nie mogę wygrać.

Jeżeli jednak jesteś początkującym darterem, poczytaj o "książkowej" technice rzutu. Jeśli się do niej zastosujesz, wyeliminujesz zupełnie niepotrzebne maniery obniżające wartość Twoich rzutów, szybciej staniesz się liczącym się darterem.

Jeśli chodzi o ułożenie ręki chwytającej lotkę, tutaj sprawa jest naprawdę dowolna. Chwyć ją tak, aby uchwyt był pewny, abyś czuł lotkę w palcach, ale zarazem aby był to uchwyt wygodny i na tyle lekki by nie sprawiać problemu przy wypuszczeniu lotki. Do chwytu użyj minimum trzech palców. Kciuka i dwóch palców po przeciwnej stronie.

Ustawienie na linii rzutu jest bardzo ważne i nie można go zlekceważyć. Dla praworęcznych, nogą wysuniętą, stojącą na linii jest noga prawa. Lewa noga jest odstawiona do tyłu i spoczywa na podłodze (równowaga). Ważne jest, abyś w czasie wykonywania rzutu nie odrywał tej nogi od podłoża. Sytuacją idealną jest ta, aby noga lewa była kompletnie nieruchoma. Główny ciężar ciała spoczywa na przedniej nodze. Możesz się pochylać nad linią rzutu, ale nie za bardzo bo stracisz równowagę. Tułów nie pracuje podczas rzutu. Nie ma żadnych skrętów, pochyleń itp. Kręgosłup jest sztywny.

Ręka wykonująca rzut to trzy dźwignie połączone ze sobą dwoma stawami. Całość połączona jest z ciałem stawem barkowym. Jedynymi częściami ruchomymi w tej maszynie powinny być: łokieć i nadgarstek. Bark powinien być nieruchomy. Trzema wspomnianymi dźwigniami są: ramię, przedramię i dłoń. Jak widać jest to dość skomplikowane połączenie i jest tu dużo miejsc, w których można popełnić błędy.

Jedynym nieruchomym połączeniem jest staw barkowy. W czasie całego rzutu nie zmienia on swojej pozycji. Staw łokciowy pozostaje w tej samej pozycji kiedy cofamy lotkę i w czasie jej wyrzutu (ruchu ręki do przodu) w pewnym momencie zaczyna się nieznacznie unosić. Błędne są opinie mówiące o tym, że i staw łokciowy powinien na stałe pozostawać w swojej pozycji. Ruch nadgarstkiem jest sprawą dyskusyjną. Niektórzy gracze wykonują ruch nim, aby przyspieszyć lotkę. Początkującym graczom zaleca się nie wykonywanie tego ruchu, gdyż będziemy mieli jeszcze jedno miejsce, w którym możemy popełnić błąd.

Celowanie odbywa się poprzez skupienie oka, lotki i celu w jednej linii. Celować należy skupiając się na konkretnym polu w tarczy. Dla początkujących proponuję celowanie w grubasa na dwudziestce lub dziewiętnastce, czyli w pole pomiędzy potrójnym, a podwójnym segmentem. Celując w to pole, na pewno od czasu do czasu trafisz coś podwójnego i potrójnego, a wysyłając co kolejkę trzy lotki w 20 możesz spokojnie daleko dojść w niejednym turnieju. Jeśli dobrze opanujesz dwudziestki, zacznij celować w sześćdziesiątkę. Nie wiem czemu, ale odnoszę wrażenie, ze niektórzy początkujący gracze nie celują, tylko rzucają lotką w kierunku tarczy. Nie mam pojęcia dlaczego tak robią. Na pewno w ten sposób nigdy nie poprawią swojej gry. Celując coś, może tego nie trafisz za pierwszym razem, ale z czasem przyjdzie dokładność i celność.

Po celowaniu wykonujemy powolny ruch ręką do tyłu, biorąc zamach celem wyrzucenia lotki. Ruch ten nie powinien być zbyt szybki, aby nie stracić kontroli nad celowaniem. To jak daleko cofniesz rękę zależy od Ciebie. Zrób to tak, aby Ci pasowało i było wygodnie. Staraj się unikać dotykania lotką jakiejkolwiek części twarzy.

Wyrzucenie lotki następuje poprzez ruch ręki do przodu, w kierunku tarczy. Wykonuj ten ruch naturalnie, nie wkładając w niego zbyt wielkiej siły. Im większa siłą, tym mniejsza kontrola nad samym ruchem. Nie zapomnij o lekkim uniesieniu łokcia. Nie opuszczaj ramienia zaraz po wyrzuceniu lotki. Przez jakiś czas przytrzymaj rękę celującą tak jak podążała ona przy rzucie. Może wygląda to śmiesznie. Ty będziesz się uśmiechał wyciągając lotki z tarczy po kolejnych stówkach.

Pamiętaj, aby wyrzucać lotkę lekką parabolą, lekkim łukiem, wtedy kiedy jej czubek jest skierowany ku górze. Łuk ten może być mniejszy lub większy w zależności od tego z jaką siłą wyrzucasz lotkę. Im mniejsza siła, tym większy łuk, bo lotka leci wolniej i dłużej. Idealna technika rzutu prowadzi lotkę dokładnie wzdłuż łuku, którego potem przedłużeniem jest łuk po którym porusza się lotka po wypuszczeniu jej z ręki.